Lycaste lasioglossa is een bladverliezende, sympodiale orchidee die geclusterde, eivormige tot licht peervormige pseudobollen ontwikkelt. Elke volwassen pseudobol draagt tijdens het groeiseizoen doorgaans één of twee apicale, geplooide (gevouwen) bladeren. De bladeren zijn zacht van structuur, lancetvormig tot elliptisch van vorm en kunnen een aanzienlijke lengte bereiken, waardoor de plant een sierlijke, rechtopstaande groeiwijze krijgt. Aan het einde van de groeicyclus vergeelt het blad op natuurlijke wijze en valt het af, wat het begin van de rustperiode markeert. Bloemstengels ontstaan aan de basis van het onderste deel van volgroeide, bladloze pseudobollen, meestal in de late winter tot het vroege voorjaar. Elke bloeiwijze draagt doorgaans één enkele bloem, die rechtop staat op een stevige steel. De bloemen zijn middelgroot en hebben de karakteristieke driehoekige vorm die typisch is voor het geslacht Lycaste, met brede kelkblaadjes en iets smallere kroonblaadjes. De kleur is over het algemeen groen tot olijfgroen, soms met subtiele kleurvariaties die de sculpturale kwaliteit van de bloem versterken. De lip (labellum) is het meest opvallende kenmerk van deze soort. Deze is drielobbig en vaak aanzienlijk donkerder dan de kelkblaadjes en bloemblaadjes, variërend van diepgroen tot bruinachtige of paarsachtige tinten. De naam “lasioglossa” verwijst naar de licht behaarde of fluweelachtige textuur van het lipoppervlak (‘lasio’ betekent behaard en “glossa” betekent tong). De lip is zo gestructureerd dat hij bestuivers begeleidt en kan subtiele eeltribbels of gestructureerde gebieden aan de basis vertonen. De kolom is kort en stevig, typisch voor het geslacht, en de bloemen zijn meestal lang houdbaar en behouden gedurende enkele weken hun goede substantie en vorm. Over het algemeen heeft Lycaste lasioglossa een compacte maar architecturale groeiwijze. Zelfs wanneer de plant niet in bloei staat, geven het geplooide blad en de goed gevormde pseudobollen de plant een decoratieve uitstraling. In bloei vertoont hij een verfijnd evenwicht tussen zachte groene tinten en een dramatisch contrast in de lip, waardoor het een opvallende soort is in elke orchideeënverzameling.

Verzorging van Lycaste lasioglossa volgt nog.